* از گرمى سينه‌ام نفس مىسوزد * وز نالهء زار من جرس مىسوزد در دام محبت منم آن مرغ اسير * كز شعلهء آه من قفس مىسوزد * افغان كه نه دل براى سوز آورديم * نى ناوك آه سينه‌سوز آورديم بيهوده چو آفتاب و مه زير فلك * روزى بشب و شبى بروز آورديم * آگاهى چيست سير دنيا كردن * در مملكت وجود سودا كردن چون مهر سفر كن كه بود كار زمان * از سرمهء سايه ديده بينا كردن 86 - صيدى تهرانى « 1 » مير سيد على متخلص به « صيدى » از سادات تهران و از شاعران سدهء

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * تذكرهء نصرآبادى ، ص 358 - 359 . * سرو آزاد ، ص 111 - 112 . * نتايج الافكار ، ص 418 - 419 . * آتشكده ، تهران ص 1089 - 1092 . * تذكرهء سرخوش ، ص 65 - 67 . * بهارستان سخن ، ص 562 . * خزانهء عامره ، ص 293 - 296 . * صحف ابراهيم ، خطى . * فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى در كتابخانهء موزهء بريتانيا ، ج 2 ، ص 689 و جز آنها .